Appellationum tempora, per quas diffinitive sententie suspenduntur, certo dierum spatio iussimus limitari statuentes, ut in quacumque parte regni nostri sententia extiterit per quoscumque officiales seu iudices quoscumque prolata delegationis iure vel ex officio ordinario cognoscentes, a qua fuerit ad audientiam nostri culminis appellatamStürner: appellatum , spatium quinquaginta ^.a. dierum a die appellationis interposite habeat appellator, infra quod processum iudicii et appellationis nostre curie representet. Et ut omnis omnino allegande difficultatis occasio in posterum conquiescat, appellationes ipsas magistro iustitiario seu iudicibus magne curie nostre sufficiat presentari. Ceterum si ad alios maiores ^.b. iudices a minorum sententia fuerit appellatio interiecta, qui non nobiscumque commorantur ^.c. , tunc pro locorum distantiis et causarum qualitatibus necnon etiam personarum a pronuntiantibus iudicibus presentandarum appellationum tempora ^.d. prestitui volumus appellanti, dummodo predictum quinquaginta dierum spatium indulta dilatio non excedat. Que omnia in ipso apostorumapostolorum, Stürner: appellationum tenore volumus contineri. Illud etiam presenti coniungimus sanctioni, quod, si post appellationem representatam appellator sine licentia iudicis, ad quem appellaveritStürner: appellavit , disserit nec instanter instet, ut responsum debitum consequatur, quasi numquam appellaverit, rata sententia permanebit, [39r] nisi ipso iure nulla ^-a a iudice superiore dicatur.