Si dominus vassallum suum, qui pro eo in criminali et capitalis causa fideiusserit, a fideiussione non liberaverit, ipso iure homagium eius amittat. ¶ Si vero in civili causa vel pro debito pro ipso fideiubentem liberare non curaverit ^.a., ad omne dampnum quod proinde vassallus incurrerit, dominus teneatur, data licentia pignorandi ^.b. vassallis dominos suos in mobilibus aut deinde in hereditagiis et ultimo in feudalibus etiam et vendendi mobilia, postquam pro dominis suis solverint, et hereditagia, postquam per annum a die solutionis et pignorationis ea tenuerint, ut ex predictorum pretio sue indempnitati provideant. ¶ Feudalia tamen capta pignori alienare non poterunt, sed ex eorum fructibus indempnitati sue similiter prospicere curabunt. E contrario si vassallus dominum pro eo in criminali causa fideiubentem liberare neglexerit, quicquid ab ipso tenet, amittat. ¶ In questione civili seu pro debito si dominum, fideiussorem suum, vassallus detractaverit expedire, data plena licentia domino pignorandi ad omne dampnum, quod proinde [f. 42r] incurrerit dominus, vassallus eius integre teneatur.