Violentias subiectorum nostrorum, que turbationem ^.e. desiderate pacis inducunt, inter utrumque ius, Longobardorum scilicet et commune, viam mediam ^.f. eligentes pena legitima volumus coherceri. Statuimus, ut, si quis per violentiam destituerit aliquem rei immobilis possessorem, possessione cum legitimis obventionibus omnibus primitus ^.g. restituta violentum vel universalem successorem eius in medietate exti [f. 7r] mationis ^-a rei, in qua violentiam commisisse probatur, multandum esse censemus. Derisorium namque credimus sex solidorum aliquem tantum pena dampnari et tunc demum, quando suam rem violentus probare non possit, et sic possessorium ^-b petitorio, a quo separatum esse dignoscitur, immiscere. Et illud etiam modeste ferre nequimus, ut pro violentia aliqua in possessione admissa proprietate rei sue in totum aliquis vel extimatione rei, si non esset ^-e res propria, privaretur, iure Francorum etiam, quod certas penas in violentiis statuebat, in hac parte sopito. Raptores autem rei mobilis, iuxta quod iure communi cavetur, in quadruplum computate rei dampnandos ^-f esse censemus.