Cultus ^.c. iustitie silentium reputatur. Eorum igitur insolentiis occurrentes, qui iudiciorum ordinem tumultuosis clamoribus sepe perturbant, statuimus in [f. 8v] posterum litigantes et quoslibet alios in iudicio existentes cum reverentia magistratus iura reddentis quietem iustitie observare; nec priusquam licentiam ab eo, qui iudicio preerit, consequantur ^-a , iura sua ^-b proponere audeant vel pro alio postulare. Sic modeste partes volumus per se vel per alios ^-c in iudiciis perorare, ut, etiam si advocato dicenti coadvocatus eius vel pars principalis aliquid ad memoriam de iure vel de facto ^-d reducat, in aurem sine strepitu aliquo dicere studeat, quod intendit, nisi forte celeris protestationis ^-e necessitas aut, quod in continenti quis advocati corrigere velit errorem, interruptionem inducat, cum inferri sibi preiudicium aliquis ex taciturnitate ^-f veretur. Si quis autem, postquam ter per intervalla aliqua a baiulo vel a iudice fuerit admonitus vel, si sit aliquis, prout assolet, iudici et iudicio tediosus ^-g , semel, bis et ter absque intervallo aliquo interdictus, tacere noluerit, si rusticus fuerit, unum augustalem, si burgensis, duos, si miles ^-h , quatuor, si baro, octo, si comes, sedecim augustales curie nostre componat, scituris pro firmo quibuslibet officialibus nostris, quod, si ob gratiam alicui penam ^-i istam dimiserint, nos de bonis suis propriis ipsam integre procul dubio consequemur.